Just another WordPress.com site

Donderdagochtend zijn we begonnen met het opruimen van alle spullen en trash in he appartement, we hebben van half 9 tot 11 nodig gehad . Cans crushen, lege flesjes in de bak buiten gooien, etc. We waren wel een beetje gewend aan de hitte, maar als je moet werken dan krijg je het toch weer erg warm!

Lila (de verhuurster van het appartement) zou woensdagavond langskomen om de parkeervergunning op te halen, haar kregen we niet meer aan de telefoon dus we hebben de vergunning achtergelaten samen met een briefje en de sleutel.

De weg naar key west is prachtig, deze neemt je van eiland naar eiland over talloze bruggen. Op key west aangekomen direct weer boodschappen gedaan, want we hebben een nieuwe bier variatie nodig.!

Het appartement ziet er goed uit, en het sundeck is geweldig! Hier staat de jakuzi, hangmat, bbq en eettafel.

We doen het lekker rustig aan op key west, lekker naar het strand geweest, gisteravond toch weer opstap..! We zijn erachter gekomen dat keywest toch niet zo heel erg laid back is, en dat er toch nog wel een club is met lekkere dance muziek tussen alle barretjes met live muziek.

Op de weg terug barst er een noodweer los en worden we zeiknat! Vanavond is brewfest en zijn we van plan om de sunset te gaan bekijken! Nu is het tijd voor foto’s

Vandaag begon zoals gewoonlijk met een lekker ontbijtje, en een trip naar de supermarkt. We waren door onze voorraden (bier) heen en deze moest dus nieuw worden gehaald. De medewerkster bij de kassa kon geen engels, maar liet ons merken dat ze het grappig vond dat we wel erg veel bier hadden, en 1 kannetje water..

Thuis aangekomen hebben we de voorraad direct in de ijskast geladen en dit was werkelijkwaar een prachtig plaatje. Foto beneden.

Ons appartement is voorzien van een normale amerikaanse ijskast, wel groot, maar geen ice crusher, dus hebben we zelf iets bedacht… Een vuilniszak vullen met water, en deze invriezen, en vervolgens kapot gooien buiten op het beton. Dit ijs is wel vele malen kouder dan het ijs uit de automaten, dus de oplossing is een succes! Morgen vertrekken we naar key west, dus kijken wat we daar tot onze beschikking hebben!

In de middag zijn we lekker naar het strand gegaan, toen we dit bijna zat waren, werden we opgeschrikt door druppels uit de hemel! Onze eerste reactie was opstaan en ze zee in! De handdoeken bleven nat achter.

Nadat de bui wegwas, en de zon wedergekeerd. Zijn we wat gaan gooien met een balletje, na een half uurtje barstte het noodweer los… Iedereen rent van het strand af richting de autos… Ons maakte het niet zoveel uit we hadden geen electronica bij ons en ons appartement ligt om de hoek!

Dus na de spullen rustig bij elkaar gepakt te hebben zijn we richting het appartement gelopen, waar we eigenlijk geen douche meer nodig hadden

Avondeten was lasagna! Hebben we ons goed laten smaken.

Woensdagochtend zijn we naar wat bekende plaatsen gegaan in miami, de gelatino store bekend van jersey shore, het welcome to miami sign op 5th street, en het art deco district op ocean drive.

Dat is tenminste waar we vanochtend weer naar terugwilden nadat we boodschappen hadden gedaan!

De tomtom is bij downtown miami totaal de weg kwijtgeraakt en heeft ons meerdere malen de verkeerde kant op gestuurd, waarna we vervolgens een freeway east gepakt hebben, en vervolgens naar beneden richting south beach koers hebben gezet. We zijn ook door de nodige “hoods” gereden omdat we hadden aangegeven dat we de tolwegen wilde vermijden, niet zo’n heel goed idee ..:) De heenweg: 20 minuten, terugweg: 1,5 uur. Tijdens de rit is er nog een fikse tropische regenbui gevallen, het type waarvan je de ruitenwisser sneller wil zetten, maar dat dat dus nietmeer kan

In de middag zijn we nog lekker aan het strand gaan liggen, en hebben we wat gevoetbald. Vanuit de verte zagen we de cruiseschepen uitvaren, een mooi gezicht. Hierna was het pizzatime en hebben we ons voorbereid op een avond stappen in miami!! We wilden in eerste instantie naar de skyline lounge toegaan.. Deze was om 12 uur echter totaal leeg! Een thema club, gemaakt uit onderdelen van een commercial airliner. Inclusief motoren en een dj booth gemaakt van de neus. Ziet ere allemaak leuk en aardig uit maar als je de enige bent is de lol er snel vanaf.

Na deze lichte teleurstelling zijn we naar de club gegaan met de langste rij, mansion. Onderweg werden ons nog vip bandjes aangeboden, en na 5 minuten in de rij gestaan te hebben worden we eruit gehaald, en worden we langs de rij gemanouvreerd om vervolgens direct naar binnen te mogen!

Binnen ziet het eruit alsof je in een grote “mansion” bent, en is alles luxe aangekleed. Het eerste wat we doen is drank bestellen en de creditcard achterlaten bij de bar. Striptease night!

Een hele gave avond gehad in miami beach! De foto’s spreken voor zich.

Vanochtend was het erg vroeg! Onderweg naar de luchthaven merk ik dat ik nog niet goed wakker ben, toch kom ik goed aan op burbank airport. Daar aangekomen met de huurauto ga ik opzoek naar borden voor de rental car return. Na deze gevonden te hebben ziet het kantoor van alamo donker en verlaten uit, dat is het dan ook. Normaal gesproken wordt je ontvangen door een persoon met een barcode scanner, die je auto inscand en je vervolgens een fijne dag wenst… Dit was er niet, de auto heb ik in een parkeervak gezet bij alamo, en de sleutel in een after hour box gegooid. Hopelijk komt het goed en vinden ze de auto . Niet gepoetst trouwens dus ze hebben wat te doen!

Bij de checkin aangekomen nog problemen gehad met de self service kiosk, american airlnes heeft geen personeel in dienst die dit voor je doet. Alleen een bagage dropoff point… Na meerdere malen de kiosk geprobeerd te hebben werd mijn creditcard steeds niet geaccepteerd. Dus ik loop naar personeel toe van american, die vervolgens probleemloos mijn creditcard invoert in de kersverse ijzeren collega. “It’s still early” krijg ik te horen… Waarna ik een nep glimlach op mijn gezicht tover en doorga met de security check.

Bij de security check wordt er een doekje over mjjn handen gehaald, waarna een machine zegt: no drugs found. Een andere beambte beschijnt met blauw licht mijn paspoort en is er nog niet over uit of mijn reisdocument wel echt is. Een vergrootglas levert opheldering en ik kan verder.

Het toestel is vol, en in een klein toestel is weinig ruimte voor handbagage. Mijn handbagage is zowieso aan de grote kant, en dus moet het worden ingechecked in het ruim. Ik heb alle electronische items eruit gehaald, en zie mijn tas weer in miami op de band.

Het is wel vervelend om mijn handbagage niet bij me te hebben, dus loop ik met mijn zakken vol electronica( 2 gsms, camera, 2 ipads) door de terminal heen..

Er hangen allemaal gele slangen uit, geen idee waar dat voor is, misschien is dat de biertoevoer voor extra bier wat naar miami moet omdat wij daarzijn!! Het toestel is een 777, beste een aardige jongen voor een afstand van 2,5 uur vliegen, het zit wel vol. Tijdens het boarden wordt er omgeroepen dat er geen plaats meet is voor handbabage, omdat die gierige amerikanen naruurlijk allemaal een mega handbagage item bij zit hebben zit alles vol(mijn handbagage ligt als het goed is al in het ruim).

De volgende blogpost zal samenzijn met die van ph en pg!

Update: alex is door omstandigheden bij american airlines zijn handbabage kwijt( is naar puerto rico gevlogen inplaats van miami), hierin zat onder andere de tomtom en de camera connection kit voor de ipad… Deze wordt vandaag afgeleverd. Morgen een update!

Het was de bedoeling om rond 10 uur te vertrekken richting death valley, maar gezien ik om 5.30 klaarwakker was, heb ik mn spullen bij elkaar gezocht en rond 6 uur zat ik in de auto.

Onderweg een prachtige zonsopgang gezien, en een flinke bosbrand bij los angeles! Iedereen heeft het erover in de omgeving, dit is de eerste van het fire season. Op de kruising van de 405 freeway (bijnaam 4 or 5 hours) stond het verkeer al erg vast, maar omdat ik die maar een stukje hoefde te rijden, viel het uiteindelijk wel mee.

De navigatie was ingesteld op panamint springs, het gehucht waar mijn motel in ligt, eigenlijk net op de rand van death valley. De navigatie geeft aan dat ik er om half 10 al ben, ik dacht, mooi, dan rij ik eerst het park in, en vervolgens kom ik terug rond 4 uur om in te checken.

Onderweg stop ik nog bij de subway om een flatbread(ja ja dat heben we in nederland nog niet!) breakfast te scoren, dit laat ik me smaken en ik rij verder, opeens… Zegt de navigatie dat ik er ben! Midden in “the middle of nowhere”.. That ain’t right!

Ik zet nogmaals panamint springs in de tomtom maar nog steeds zegt ie dat ik er al ben. Vervolgens zet ik er stovepipe wells in, een ander gehucht dat ik ken, wat wel een stuk verder door ligt, maar op de weg kom je altijd panamint springs tegen… Nog 3 uur zegt de navigatie… Even balen, nog wat benzine in de gas guzzler gegooid, wat zuipt die jeep benzine, ik hoop niet dat dit onze enige keus gaat worden in florida, dan worden we arm!

Rond half 1 kom ik aan in panamint springs. Na gevraagd te hebben of ik vroeger kon inchecken, ben ik doorgereden naar stovepipe wells, en de mozaik viewpoint, bij dit viewpoint was ik nog niet geweest, een hike van 30 minuten in de tegekke hitte, het is 129 degrees fahrenheit, wat volgens mij zo tussen de 45 en 50 graden is. Een zwart tshirt heb ik aan, niet de slimste keus! Gelukkig heb ik wel een flinke fles water bij me, waarmee ik het hoofd toch koel kan houden. Het mozaik viewpoint is een aanrader om te bezoeken, flinke rotspartijen waar je tussendor moet klauteren om verder te komen.

Onderweg talloze testautos gespot van autofabrikanten, vaak volledig verpakt in zwarte mummie outfit zodat mensen ze niet herkennen.
Ook zag ik een ranger post, met hierbij een groot bord: PAY FEE, dus ik denk, mwa, ok een paar dollar kan wel, wel zo netjes. Ik kom bij de automaat aan waar je een kaartje moet kopen, daar staat een park ranger net het rolletje te verwisselen, “its gonna take a few minutes” zegt hij tegen me, okay zeg ik, how much is the park fee? 20 dollars for the whole week! Krijg ik als antwoord… Waarop ik vraag, and for 1 day? 20 dollars! Krijg ik als antwoord. Ik dacht bij mezefl dat ik dat nooit ging betalen dus ik zeg, oh, well i have to get some more cash from the car then…. En ik loop naar de auto toe, en ik ben weg! Het enige wat ze van me hebben gekregen is een hoop stof die van de banden van de auto afkomt. 20 dollar…

Vanmiddag heb ik bij de bar van panamint springs een lekker amerikaans biertje gepakt en genoten van van de rust en hoge temperatuur, want binnen is de temperatuur ook hot! Net zoals vorig jaar komen er talloze fighterjets langsgevlogen vlak over de grond. Op sommige plaatsen zie ik stop opwaaien vanaf de grond. Een knal op zijn tijd is ook geen uitzondering.

Opweg naar het motel terug nog eventjes wat lichte problemen gehad met de auto, overheated! Dus viel helemaal vanzelf uit en een uur bij laten komen, daarna kon ik mijn weg vervolgen( met de airco uit en de verwarming aan) gelukkig was het niet ver meer.

Het vakantiegevoel begint nu pas een beetje door te dringen, misschien komt dat doordat je hier totaal bent afgesloten van de buitenwereld, zelfs de telefoon van het motel werkt niet, en natuurlijk is er geen gsm mast in de buurt. De gsm ligt lekker in de auto, onbereikbaarheid, heerlijk.

Ik heb hetzelfde motel als vorig kaar geboekt, maar tot mijn verbazig zit er dit keer geen airco unit meer op de kamer…. Zweten geblazen dus, gelukkig koelt het hier in de avond af(ohnee toch niet) dus eventjes kijken of het lekker slapen gaat worden vannacht! Het bier staat in ieder geval al koud in een ice bucket! De temperatuur is echter genadeloos en laat het ijs al bijna smelten voordat het in de emmer techtkomt.

Het is nu kwart voor 5, vanmorgen en vanmiddag heb ik al genoeg gegeten, en met deze hitte heb ik absoluut geen trek meer, het wordt dus alleen nog maar bud light, en wat zonnebloempitten :p cheers.

Ter afsluiting een leuk stuk wat hier ingelijst aan de muur hangt:

There is something infectious about the magic of the desert. Some are immune to it, but there are others who have no resistance to the subtle virus and who must spend the rest of their lives dreaming of the incredible sweep of the dunes, of golden mesas with purple shadows and temendous stars appearing at dusk from a turquoise sky. Once infected, there is nothing one can do but strive to return again and again.
-H.Wormington